معاملات اعتباری به کاربر اجازه می‌دهد تا با قرض گرفتن اعتبار از صرافی، قدرت خرید خود را افزایش داده و با سرمایه‌ای بیشتر از موجودی خود، معامله کند. این کار با استفاده از اهرم (Leverage) انجام می‌شود که به کاربر اجازه می‌دهد تا سود بالقوه خود را چند برابر کند.

اهرم نسبتی است که در معاملات اعتباری استفاده می‌شود و میزان افزایش سرمایه کاربر را نشان می‌دهد. برای مثال، اهرم ۱۰ برابر به این معنی است که کاربر می‌تواند با ۱ واحد سرمایه، ۱۰ واحد معامله کند. با این حال، باید توجه داشت که اهرم، زیان را نیز به همان میزان افزایش می‌دهد.

کل رمزارزهای خریداری شده با مجموع اعتبار دریافتی و آورده کاربر به عنوان وثیقه در نظر گرفته شده و تا پایان مدت استفاده از اعتبار یا بستن طرح قابلیت برداشت ندارند. این وثیقه به عنوان تضمینی برای صرافی در صورت ضرر کاربر عمل می‌کند و مانع از ایجاد زیان غیرقابل کنترل می‌شود.

لیکوئید شدن به حالتی اشاره دارد که زیان کاربر به اندازه‌ای می‌رسد که صرافی به طور خودکار موقعیت او را می‌بندد تا از ضرر بیشتر جلوگیری کند. این معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که آورده ی مشتری دیگر کفاف پوشش زیان را ندهد.

بله، معاملات اعتباری به دلیل استفاده از اهرم ریسک زیادی دارد. هر چند که می‌تواند سود را چند برابر کند، اما زیان نیز به همان میزان افزایش می‌یابد. بنابراین برای کاربران تازه‌کار توصیه نمی‌شود.

مشتریان به ازای فعال کردن هر اعتبار معاملاتی، موظف به پرداخت کارمزدی در زمان سر رسید طرح هستند.

بله. هر میزان سودی که مشتری از معاملات با اعتبارش بدست آورد، به او تعلق دارد. مشتریان تنها در زمان تسویه اعتبار، مبلغ ثابتی را به عنوان کارمزد می پردازند.